Kategoria: Polecane

Copilot in 30 to program Microsoftu dla małych i średnich firm. Przez 30 dni 25 pracowników może bezpłatnie korzystać z Microsoft 365 Copilot Business. Test uruchamia partner Microsoft w modelu CSP, na przykład INLOGICA. Oferta jest dostępna od 1 sierpnia do 31 grudnia 2026 roku i obejmuje firmy, które mają mniej niż 300 pracowników.

Czym jest program Copilot in 30

Microsoft ogłosił Copilot in 30 w lipcu 2026 w komunikatach dla partnerów. To wersja próbna Copilota, której firma nie zamawia sama: uruchamia ją partner, który rozlicza licencje Microsoft 365 swojego klienta. Program łączy trzy elementy:

• 25 licencji Microsoft 365 Copilot Business na 30 dni bez opłat,
• bezpłatne narzędzie Copilot Success Planner, które układa plan testu dla każdego użytkownika,
• wsparcie partnera przy przygotowaniu, przebiegu i ocenie testu.

Liczba licencji i czas testu są stałe. W trakcie 30 dni nie da się dodać kolejnych osób ani przedłużyć okresu próbnego, a jedna firma może skorzystać z programu raz. Dlatego warto dobrze wybrać uczestników i zadania, zanim test się zacznie.

Kto może skorzystać z wersji próbnej Copilota

Program jest przeznaczony dla firm, które mają mniej niż 300 pracowników i korzystają z Microsoft 365 w planie Business: Basic, Standard lub Premium. Microsoft kieruje go do organizacji, które nie płacą jeszcze za Copilota. Program nie obejmuje kont prywatnych, a test uruchamia się wyłącznie przez partnera CSP.

Jeśli Twoje licencje Microsoft 365 obsługuje już partner, zapytaj go o Copilot in 30. Jeśli nie, uruchomienie testu może być dobrym momentem, żeby uporządkować licencje i przenieść je do partnera, który pomoże je potem dopasować do potrzeb firmy.

Copilot Chat a Microsoft 365 Copilot: co właściwie testujesz

Wiele osób w firmie zna już Copilota, bo Copilot Chat jest dostępny bez dodatkowych opłat dla użytkowników Microsoft 365. Różnica między nim a płatnym Microsoft 365 Copilot jest jednak spora i właśnie ją sprawdza test.

W skrócie: Copilot Chat odpowiada na pytania i pomaga przy otwartym pliku. Microsoft 365 Copilot zna kontekst Twojej pracy, więc może przygotować podsumowanie wątku mailowego z ostatniego tygodnia albo notatkę ze spotkania, w którym nie brałeś udziału. Copilot działa po polsku, więc zespół może testować go na swoich zwykłych zadaniach.

Dlaczego wiele testów AI kończy się bez decyzji

Sam dostęp do Copilota niczego nie dowodzi. Typowy scenariusz wygląda tak: firma włącza licencje, kilka osób próbuje przez pierwsze dni, potem wraca do starych nawyków. Po miesiącu nikt nie potrafi powiedzieć, czy narzędzie się opłaca.

Powody są zwykle trzy. Do testu trafiają przypadkowe osoby, a nie te, które najwięcej pracują na mailach, dokumentach i spotkaniach. Nikt nie wskazuje konkretnych zadań, więc użytkownicy nie wiedzą, od czego zacząć. Nikt też nie mierzy efektu, więc decyzja zapada na podstawie wrażeń. Copilot in 30 rozwiązuje część tych problemów gotowym planem od Microsoftu, ale wybór ludzi, zadań i miar nadal zależy od firmy.

Cloud Accelerate Factory to program Microsoftu, w którym inżynierowie producenta wykonują prace wdrożeniowe dla ponad 30 usług Azure bez dodatkowych opłat. Od 8 lipca 2026 dostęp do niego mają partnerzy z kwalifikującymi się specjalizacjami Azure, a nie tylko uczestnicy dwóch wybranych programów. Dla firmy oznacza to niższy koszt startu projektu, nie tańszy rachunek za samą chmurę.

Czym jest Cloud Accelerate Factory

Microsoft uruchomił program w maju 2025 i opisuje go krótko: bezpłatne wsparcie wdrożeniowe prowadzone przez własnych ekspertów, oparte na scenariuszach wypracowanych w tysiącach projektów u klientów. Zespół Microsoftu bierze na siebie przewidywalną, powtarzalną część wdrożenia, a Twój zespół albo partner zajmuje się tym, co w projekcie jest nietypowe.

Warto od razu uporządkować nazwy, bo w materiałach krąży ich kilka. Od lipca 2025 fabryka jest częścią szerszej oferty Azure Accelerate, która spinała trzy elementy: Azure Migrate and Modernize, Azure Innovate oraz właśnie Cloud Accelerate Factory. W roku obrotowym FY27, czyli od lipca 2026, Microsoft przemianował tę ofertę na Frontier Accelerate for Azure. Sam program fabryki działa dalej pod swoją nazwą.

Co się zmieniło w lipcu 2026

Do tej pory z fabryki korzystało się wyłącznie przez dwa programy: Azure Migrate and Modernize oraz Azure Innovate. Jeśli projekt się w nie nie mieścił, temat się kończył. 8 lipca 2026 Microsoft ogłosił w Partner Center, że dostęp otrzymują także partnerzy z kwalifikującymi się specjalizacjami Azure oraz uczestnicy wybranych zaangażowań ze specjalizacji Security i kilku innych.

Zmienił się też sposób zgłaszania projektów. W zaangażowaniach nominowanych przez partnera można teraz łączyć w jednym projekcie dotychczasowe incentives i Cloud Accelerate Factory. W zaangażowaniach finansowanych z ECIF lub nominowanych przez zespół Microsoftu partner przechodzi jednorazową aktywację formularzem, a potem zgłasza kolejne projekty bezpośrednio.

Praktyczny wniosek dla firmy w Polsce jest prosty: pula partnerów, którzy mogą podstawić pod Twój projekt zespół Microsoftu, właśnie się powiększyła. Pytanie „czy da się z tego skorzystać” przestaje być pytaniem o program, a staje się pytaniem o konkretnego partnera.

Jakie prace wykonuje zespół Microsoftu

Microsoft podaje liczbę „ponad 30 usług Azure” i grupuje je w kilka obszarów. Poniżej to samo w praktycznym ujęciu.

Pełna lista usług żyje po stronie Microsoftu i zmienia się w czasie. Jeśli Twój projekt stoi na jednej konkretnej rzeczy, na przykład na backupie w chmurze dla firm albo na przeniesieniu jednego serwera plików, potwierdź tę pozycję u partnera przed ustaleniem budżetu. To pięć minut rozmowy, a decyduje o tym, czy dana praca wejdzie do zakresu bezpłatnego, czy do wyceny.

Jak to działa w praktyce

Podział ról jest tu najważniejszy i najczęściej źle rozumiany. Partner zostaje frontem do klienta: prowadzi projekt, odpowiada za analizę, kontekst biznesowy i za to, żeby wdrożone środowisko miało sens w Twojej firmie. Zespół Microsoftu wykonuje uzgodnioną część prac wdrożeniowych.

Zgłoszenie idzie przez partnera, nie przez formularz na stronie Azure. Firma końcowa nie aplikuje do programu samodzielnie, więc rozmowa zaczyna się od pytania, czy partner, z którym pracujesz, ma dostęp do fabryki i czy zakres Twojego projektu do niej pasuje.

Migracja z Enterprise Agreement do CSP przenosi licencje i środowisko Azure do modelu subskrypcyjnego rozliczanego przez lokalnego partnera, bez przerywania działania usług. Microsoft udostępnia do tego narzędzie EA to CSP for Azure, a od lipca 2026 może z niego korzystać szersza grupa partnerów. Rozmowę o wyborze modelu zacznij na pół roku przed końcem umowy.

Czym różni się Enterprise Agreement od CSP

Enterprise Agreement to umowa wolumenowa zawierana bezpośrednio z Microsoftem. Microsoft kieruje ją do organizacji liczących co najmniej 500 użytkowników lub urządzeń i zakłada w niej minimum trzyletni okres licencjonowania, z mechanizmem true-up: w trakcie roku dokładasz użytkowników i produkty bez osobnych zamówień, a rozliczasz je zbiorczo.

CSP (Cloud Solution Provider) działa inaczej. Subskrypcje kupujesz i rozliczasz przez autoryzowanego partnera Microsoft, a nie bezpośrednio u producenta. Partner wystawia fakturę, prowadzi obsługę i odpowiada za pierwszą linię wsparcia.

Ostatni wiersz wymaga komentarza, bo tu najczęściej dochodzi do nieporozumień. Software Assurance jako program nie występuje w CSP. Analityk licencyjny SAMexpert odnotował, że od kwietnia 2026 subskrypcje Windows Server i SQL Server kupowane w CSP mają prawa równoważne SA, łącznie z License Mobility, ale licencji wieczystych z CSP to nie obejmuje.

Dlaczego firmy odchodzą od Enterprise Agreement

Pierwszy powód jest rachunkowy. Trzyletnie zobowiązanie ustalasz na podstawie prognozy sprzed trzech lat, a rozliczasz na podstawie tego, co dzieje się dzisiaj. Jeśli firma się skurczyła, zmieniła model pracy albo przeniosła część obciążeń poza Azure, płacisz za stan, którego już nie ma. Redukcję możesz zgłosić dopiero w rocznicę umowy.

Drugi powód to sama dostępność EA. Od stycznia 2025 polska prasa branżowa i analitycy licencyjni (m.in. NPI, CentrumXP) opisują zaostrzenie warunków odnowienia dla mniejszych klientów: firmy poniżej progu ok. 2 400 stanowisk, które mają w umowie wyłącznie subskrypcje chmurowe, są kierowane do CSP albo do Microsoft Customer Agreement for Enterprise. Microsoft nie opublikował w tej sprawie osobnego komunikatu prasowego, więc własną sytuację potwierdź u opiekuna handlowego albo u partnera, zanim zaplanujesz budżet.

Trzeci powód jest operacyjny. W EA rozmawiasz o licencjach raz na trzy lata i przy true-upie. W CSP masz partnera, który patrzy na Twoje zużycie na bieżąco, a przy okazji widzi rzeczy, które łatwo przeoczyć: nieużywane konta, zdublowane plany, subskrypcje kupione pod projekt, który się skończył. To ta sama logika, którą opisywaliśmy przy podwyżce cen Microsoft 365 w 2026 roku: moment odnowienia jest jedynym momentem, w którym decyzja o licencjach naprawdę coś zmienia.

Jak wygląda przejście z EA do CSP bez przerywania usług

To nie jest jedna operacja, tylko dwie osobne ścieżki. Azure przenosi się inaczej niż licencje na użytkownika i warto rozdzielić te wątki już na etapie planowania.

Azure: narzędzie EA to CSP for Azure

7 lipca 2026 Microsoft ogłosił w Partner Center rozszerzenie dostępu do narzędzia EA to CSP for Azure. Wcześniej korzystali z niego partnerzy z enrollmentem Azure Expert MSP i dystrybutorzy z oznaczeniem Frontier. Teraz uprawnieni są także partnerzy z jedną z trzech specjalizacji Solutions Partner w obszarze Cloud & AI (Data & AI, Digital & App Innovation, Infrastructure) oraz z aktywną autoryzacją CSP direct bill. Dostęp partner uzyskuje przez sesję doradczą z Partner Technical Consultant w ramach benefitów Technical Presales and Deployment.

Microsoft opisuje działanie narzędzia jako przeniesienie klienta z modelu EA do CSP for Azure bez przerwania działania usług. W praktyce zmienia się właściciel rozliczeń subskrypcji, a nie zawartość środowiska. Nie migrujesz maszyn wirtualnych, nie przebudowujesz sieci, nie przenosisz danych między regionami. Zasoby, adresacja i konfiguracja zostają tam, gdzie są.

Licencje na użytkownika: channel transfer w Partner Center

Dla subskrypcji per użytkownik Microsoft przewidział ścieżkę channel transfers. Partner widzi w Partner Center umowy EA, które wygasły w ciągu ostatnich 90 dni albo wygasną w ciągu najbliższych 6 miesięcy, i planuje ich odnowienie już w CSP. Data startu nowej subskrypcji jest zrównywana z datą wygaśnięcia EA, więc nie powstaje luka między jednym a drugim modelem.

Warunek braku przerwy w usłudze jest prosty: partner ma udostępnić te same oferty i tę samą liczbę licencji. Odnowienie zaplanowane przed datą końca EA Microsoft przetwarza następnego dnia po północy UTC, zwykle w kilka godzin, maksymalnie w 72 godziny. Jeśli umowa już wygasła, przetwarzanie zajmuje 24 do 96 godzin, a na powrót bez utraty danych masz 30 dni karencji.

Ograniczenia też warto znać zawczasu. Channel transfers obsługują wyłącznie kierunek EA do CSP i tylko SKU komercyjne: sektor publiczny idzie ścieżką manualną. Operację wykonuje się w interfejsie Partner Center, bo Microsoft nie udostępnia dla niej API. Zaplanowanego odnowienia nie da się cofnąć, choć nowo utworzoną subskrypcję można anulować w ciągu 7 dni. Relacja resellerska z partnerem musi istnieć wcześniej, a klient i partner muszą działać w tym samym regionie CSP.

Co zyskujesz w modelu CSP

Elastyczność liczby licencji to najbardziej odczuwalna zmiana. Nowe konta dokładasz w dowolnym momencie, a liczbę stanowisk w dół korygujesz po zakończeniu bieżącego terminu subskrypcji, nie raz na rok w rocznicę umowy.

Azure w CSP rozliczasz w modelu Azure plan, czyli za realne zużycie, bez zamrożonej kwoty zobowiązania. Dla środowisk sezonowych albo projektowych to różnica między budżetem, który trzeba wykorzystać, a budżetem, który odzwierciedla pracę systemów.

Zmienia się też strona obsługowa. Fakturę wystawia partner, pierwszą linię wsparcia prowadzi partner, a rozmowa o licencjach przestaje być coroczną formalnością. Jeśli w firmie działa system ERP, ten sam partner widzi jednocześnie warstwę licencyjną i wdrożeniową, więc pytanie „czy ta zmiana planu nie zablokuje nam integracji z Business Central” ma z kim zostać wyjaśnione.

ISO 20022 to standard komunikatów finansowych, na który przechodzą banki i systemy płatnicze na całym świecie. Dla firm pracujących na Microsoft Dynamics AX oznacza dwie konkretne zmiany: plik płatniczy w formacie pain.001 zamiast MultiCash czy ELIXIR-0 oraz wyciąg camt.053 zamiast MT940. Termin 14 listopada 2026, o którym było najgłośniej, Swift i EPC przesunęły, a i tak nie dotyczył on wycofania starych formatów. Szczegóły za chwilę.

Wokół tej migracji narosło sporo nieporozumień. Jedni słyszą, że „banki wyłączają MT940 w listopadzie”, inni, że „to dopiero 2027, mamy czas”. Poniżej rozkładamy kalendarz na czynniki pierwsze i pokazujemy, co z każdej daty wynika dla firmy, która płaci faktury i uzgadnia wyciągi w Dynamics AX.

Czym jest ISO 20022 i dlaczego banki na niego przechodzą

ISO 20022 to międzynarodowy standard opisujący, jak wygląda komunikat finansowy. Zamiast pliku tekstowego, w którym dane siedzą w jednym ciągu znaków, dostajesz XML z nazwanymi polami: osobno nadawca, osobno tytuł, osobno referencja płatności, osobno saldo. Rodzina komunikatów jest szeroka, ale w codziennej pracy działu finansowego liczą się trzy:

• pain.001: zlecenie płatności przygotowane w Twoim systemie i przekazywane do banku,
• camt.053: wyciąg dzienny, który bank udostępnia do wczytania w systemie,
• pacs.008: komunikat, którym banki rozliczają się między sobą (widzisz go pośrednio, ale to on decyduje o odrzuceniach).

Powód zmiany jest prozaiczny: stare formaty nie mieszczą danych, których wymagają dzisiejsze przepisy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i sankcjach. Strukturalny adres, jednoznaczna referencja, pełna informacja o stronach transakcji. Tego w MT940 po prostu nie da się zapisać w sposób, który maszyna odczyta bez zgadywania.

Kalendarz, który naprawdę obowiązuje

Daty w tej migracji nie układają się w jeden dzień „przełączenia”. To seria niezależnych terminów, z których każdy uderza w inny fragment procesu:

• Listopad 2025: już za nami. Zakończył się okres koegzystencji formatów SWIFT MT dla płatności transgranicznych. Rozliczenia międzybankowe idą dziś w ISO 20022.
• Listopad 2026: termin przesunięty. Od 14 listopada 2026 sieci płatnicze miały odrzucać komunikaty, w których adres strony transakcji jest w pełni niestrukturyzowany (wymagane minimum to nazwa miejscowości i kod kraju w dedykowanych polach). 27 sierpnia 2026 Swift odłożył wszystkie zmiany płatnicze z tego wydania standardów, łącznie z wymogiem strukturalnego adresu, a 10 września to samo dla schematów SEPA zrobiła Europejska Rada ds. Płatności (EPC). Swift zapowiedział podanie nowej daty najpóźniej w grudniu 2026. Zmienia się moment, nie kierunek.
• 1 stycznia 2027: numer KSeF w przelewie. Przelew za fakturę wystawioną w KSeF, gdy obie strony są czynnymi podatnikami VAT, ma zawierać numer KSeF faktury, a przy zapłacie kilku faktur jednym przelewem identyfikator zbiorczy. To wymóg krajowy, niezależny od ISO 20022, ale dotyczy tego samego pliku przelewów.
• Pierwsza połowa 2027: ELIXIR. Zgodnie z harmonogramem KIR krajowy system rozliczeń przechodzi na ISO 20022. To zmiana, która dotknie każdą firmę wysyłającą przelewy krajowe.
• MT940: brak ogłoszonej daty. Większość dużych banków w Polsce nie podała terminu wycofania MT940 dla klientów firmowych. Równolegle udostępniają camt.053 i rekomendują migrację, ale nie wyznaczają dnia, w którym stary format przestanie działać.

Co zmienia wymóg strukturalnego adresu

Gdy wymóg wejdzie w życie, komunikat płatniczy z adresem wpisanym „jednym ciągiem” (tak jak wpisuje go większość kartotek kontrahentów w starszych systemach) może zostać odrzucony na poziomie sieci. Nie chodzi o to, że bank przestanie rozumieć plik. Chodzi o to, że pojedyncza płatność wróci jako błąd, a Ty dowiesz się o tym dzień lub dwa później, kiedy dostawca zapyta, gdzie są pieniądze.

Skala problemu jest realna i to ona stoi za przesunięciem: w połowie 2026 roku znacząca część komunikatów w obiegu wciąż nie spełniała wymogu strukturalnego adresu. Dodatkowy czas nie zmienia zadania. Daje za to szansę, żeby uporządkować dane w kartotekach spokojnie, zanim nowa data zostanie ogłoszona, a nie w tygodniu, w którym zaczną wracać odrzucone przelewy.

Dlaczego brak daty wycofania MT940 nie jest dobrą wiadomością

Kuszące jest odczytanie tego jako „nikt nas nie goni”. W praktyce działa to odwrotnie. Bank nie wyłącza MT940 z dnia na dzień, ale też nie rozwija go. Nowe informacje, które pojawiają się w camt.053, w MT940 nie mają gdzie się zmieścić. Im dalej, tym bardziej Twój wyciąg jest uboższy od tego, co bank faktycznie wie o transakcji.

Druga rzecz: brak terminu oznacza brak przymusu, a brak przymusu oznacza, że projekt spada na koniec kolejki priorytetów, aż do momentu, w którym coś przestaje działać i wtedy jest już pilne. Wdrożenie zaplanowane trwa kilka tygodni; wdrożenie awaryjne kosztuje wielokrotnie więcej nerwów.

Co to znaczy dla firmy pracującej na Microsoft Dynamics AX

Dynamics AX 2012 i starsze wdrożenia Dynamics 365 generują płatności w formatach, które powstały zanim ISO 20022 stał się standardem. Zmiana dotyczy dwóch stron tego samego procesu.

Strona wychodząca: pain.001

System zamiast pliku MultiCash czy ELIXIR-0 generuje XML zgodny z pain.001. Dla użytkownika arkusz płatności wygląda tak samo. Zmienia się to, co wychodzi na końcu, oraz moment wykrycia błędu. Dobrze zbudowany generator sprawdza IBAN, BIC, NIP, adres i kwotę przed zapisaniem pliku, więc niezgodność wychodzi w systemie, a nie w postaci odrzuconego przelewu.

To tutaj wchodzi wymóg strukturalnego adresu: jeśli w kartotece kontrahenta adres jest jednym polem tekstowym, plik przejdzie walidację składniową, ale może zostać odrzucony dalej w łańcuchu.

W praktyce walidacja to konkretne reguły: suma kontrolna IBAN (mod-97), długość BIC (8 lub 11 znaków), ośmiocyfrowy numer rozliczeniowy banku oraz obecność miasta i kodu kraju ISO, obowiązkowych dla przelewów zagranicznych i SEPA. Komunikat o błędzie wskazuje konkretnego dostawcę i miejsce poprawy w jego kartotece (adresy albo rachunki bankowe). Kody krajów zapisane w AX w formacie trzyliterowym (POL) system sam zamienia na dwuliterowe kody ISO (PL), więc ten typowy problem z dostawcami zagranicznymi nie wymaga ręcznych poprawek.

Strona przychodząca: camt.053

Wyciąg w XML zawiera pola, których MT940 nie ma: referencję EndToEndId nadaną przy zleceniu przelewu, rozbite dane nadawcy, komplet sald. Dzięki temu system potrafi sam dopasować wpłatę do dokumentu: po referencji, po numerze rachunku, a dla reszty po regułach opartych na NIP czy nazwie kontrahenta. Tam, gdzie dziś księgowość czyta tytuły przelewów i szuka faktury, zostaje przegląd wyjątków.

Obieg plików: „bankowy JPK” w obie strony

Zanim padnie pytanie o integrację, warto postawić sprawę jasno: wdrożenie ISO 20022 w Dynamics AX nie łączy systemu z bankiem. Dotyczy formatu danych, a nie kanału komunikacji. Najprościej porównać to do JPK. Przy przelewach AX przygotowuje plik w formacie, którego wymaga bank, tak jak przygotowuje plik JPK. Przy wyciągach działa to w drugą stronę, jak „odwrócony JPK”: bank przygotowuje plik, a AX go odczytuje i przetwarza.

• Przelewy: AX generuje plik pain.001, a użytkownik wgrywa go ręcznie w bankowości elektronicznej. Autoryzacja płatności zostaje po stronie banku, tak jak dziś.
• Wyciągi: użytkownik pobiera plik camt.053 z bankowości elektronicznej, zapisuje go na komputerze i wczytuje w AX, gdzie dane z wyciągu są dalej przetwarzane: księgowane i dopasowywane do dokumentów.

Dla działu IT oznacza to brak nowych połączeń z bankiem do zabezpieczania i utrzymywania. Dla działu finansów zmienia się niewiele: ten sam arkusz płatności w AX i ta sama bankowość elektroniczna, tylko plik w innym formacie.

Pięć rzeczy, które warto sprawdzić w swoich danych

Zanim w ogóle zaczniesz rozmawiać o wdrożeniu, te pięć odpowiedzi powie Ci, jak duży masz projekt:

• Czy adresy kontrahentów są rozbite na pola? Osobno ulica, kod, miasto, kraj czy wszystko w jednej linii.
• Czy NIP jest uzupełniony w kartotekach? To on pozwala automatycznie rozpoznać kontrahenta na wyciągu.
• Ile banków obsługujecie i czy każdy ma swój format? Każdy kolejny bank to osobny adapter.
• Czy plik płatniczy jest ręcznie poprawiany przed wysłaniem? Jeśli tak, warto wiedzieć dlaczego, bo to zwykle ślad po obejściu, które trzeba odtworzyć.
• Ile pozycji wyciągu dopasowujecie ręcznie? To najlepsza miara tego, ile realnie zyskacie na camt.053.

Od 1 czerwca 2026 nowe zakupy Microsoft Agent 365 wymagają odpowiedniego fundamentu licencyjnego. Firmy średnie i duże potrzebują Microsoft 365 E5, małe i średnie Microsoft 365 Business Premium, a użytkownicy pierwszej linii pakietów Defender i Purview na poziomie F5. Klientów Microsoft 365 E7 zmiana nie dotyczy.

Czym jest Microsoft Agent 365?

Agent 365 to warstwa zarządzania agentami AI, a nie kolejny asystent dla pracownika. Microsoft opisuje ją jako płaszczyznę sterowania, która pozwala działom IT i bezpieczeństwa widzieć, kontrolować i zabezpieczać agentów działających w organizacji, zarówno tych od Microsoftu, jak i od dostawców zewnętrznych.

Produkt opiera się na trzech filarach: Observe (rejestr agentów, mapa powiązań, telemetria użycia), Govern (cykl życia agenta, polityki, kontrola dostępu) oraz Secure (integracja z Entra, Purview i Defender). W praktyce odpowiada na pytanie, które pojawia się w każdej firmie po wdrożeniu pierwszych kilku agentów: kto je uruchomił, do jakich danych mają dostęp i co się stanie, gdy autor odejdzie z firmy.

Agent 365 jest ogólnie dostępny od 1 maja 2026 dla segmentu komercyjnego. Kupisz go samodzielnie za 13,00 € netto za użytkownika miesięcznie przy zobowiązaniu rocznym albo dostaniesz w pakiecie Microsoft 365 E7 za 91,92 € netto, który zawiera także Microsoft 365 E5, Copilota i Entra Suite. To ceny katalogowe dla polskiego rynku, publikowane przez Microsoft w euro netto.

Jedna rzecz, która porządkuje wiele nieporozumień: licencja jest liczona per użytkownik, nie per agent. Microsoft stwierdza w dokumentacji licencyjnej, że agenci nie wymagają własnych licencji, a jeden licencjonowany użytkownik może zarządzać dowolnie dużą liczbą agentów. W modelu licencyjnym nie ma sztywnego limitu.

Jakie licencje są wymagane do Agent 365 od 1 czerwca 2026?

Wymagana licencja zależy od segmentu, w którym Microsoft klasyfikuje Twoją organizację. To nie jest swobodny wybór z listy, tylko przypisanie do kategorii klienta.

Firmy średnie i duże: Microsoft 365 E5

Podstawowa ścieżka to Microsoft 365 E5. Microsoft dopuszcza też złożenie równoważnego zestawu z Microsoft 365 E3 uzupełnionego o EMS E3, Defender Suite i Purview Suite. Ta druga droga bywa tańsza dla organizacji, które mają już część komponentów, ale wymaga policzenia obu wariantów, bo różnica potrafi iść w obie strony.

Małe i średnie firmy: Microsoft 365 Business Premium

Dla segmentu SMB wymogiem jest Microsoft 365 Business Premium. To ważna informacja dla firm, które siedzą na Business Standard: sam Standard nie spełnia warunku, więc wdrożenie agentów oznacza wcześniejszy upgrade planu.

Pracownicy pierwszej linii i sektor edukacyjny

Dla użytkowników frontline Microsoft wymaga pakietów Defender i Purview na poziomie F5. Dla sektora edukacyjnego publikuje osobne odpowiedniki oparte na planach akademickich. Jeśli działasz w edukacji, dokładny zestaw SKU potwierdź u swojego partnera lub opiekuna Microsoft, bo nazewnictwo w tym segmencie zmienia się częściej niż w komercyjnym.

Wyjątek: Microsoft 365 E7

Klienci Microsoft 365 E7 nie muszą nic zmieniać. Microsoft potwierdza wprost, że zmiana nie wpływa na umowy E7, ponieważ pakiet zawiera Microsoft 365 E5, Agent 365, Microsoft 365 Copilot oraz Entra Suite.

Jedna uwaga redakcyjna, o której warto wiedzieć. Dokumentacja produktowa Microsoftu formułuje wymóg łagodniej, pisząc, że Agent 365 „działa najlepiej” z E5 jako prerekwizytem. Komunikat dla partnerów z czerwca 2026 mówi już twardo o wymaganiu przy nowych zakupach. Dla decyzji zakupowej wiążący jest ten drugi.

Dlaczego Microsoft postawił taki warunek?

Bo agenci AI pracują na danych firmowych, a nie na treściach z internetu. Agent, który czyta pocztę, dokumenty w SharePoincie i historię spotkań, jest z punktu widzenia bezpieczeństwa kolejną tożsamością w organizacji, tyle że działającą bez przerwy i szybciej niż człowiek.

Wymagane pakiety nie są przypadkowe. Entra daje agentowi tożsamość i obejmuje go dostępem warunkowym. Purview zapewnia audyt, eDiscovery, ochronę przed wyciekiem danych i etykiety wrażliwości. Defender wykrywa zagrożenia i blokuje złośliwy ruch. Intune pilnuje zgodności urządzeń. Bez tych czterech filarów Agent 365 nie miałby na czym oprzeć kontroli, którą obiecuje.

Co zmieniło się 1 lipca 2026 dla agentów z Copilot Studio

To zmiana, która w polskich materiałach przechodzi bez echa, a dotyka znacznie większej grupy firm niż samo Agent 365. Od 1 lipca 2026 funkcje bezpieczeństwa dla agentów budowanych w Copilot Studio i Microsoft Foundry wymagają licencji Agent 365. Nie są już objęte posiadanymi licencjami Defender for Cloud Apps ani Defender for Cloud.

Konsekwencja jest konkretna: dzierżawy bez licencji kwalifikującej do Agent 365 straciły dostęp do tych funkcji z dniem 1 lipca 2026. Jeśli Twoja firma zbudowała agentów w Copilot Studio i opierała ich bezpieczeństwo na Defenderze, to jest moment na sprawdzenie, co faktycznie nadal działa.

Jak sprawdzić, czy Twoja firma spełnia wymagania?

Zanim zaczniesz planować wdrożenie agentów, przejdź przez pięć kroków:

1. Ustal, w jakim segmencie klasyfikuje Cię Microsoft: enterprise, SMB czy frontline. Od tego zależy wymagana licencja.
2. Sprawdź w centrum administracyjnym Microsoft 365, jakie plany masz przypisane i ilu użytkownikom.
3. Policz, ilu pracowników realnie będzie zarządzać agentami. Licencja jest per użytkownik, więc nie musisz obejmować nią całej firmy.
4. Zweryfikuj, czy masz skonfigurowane Entra, Purview, Defender i Intune. Sama licencja nie wystarczy, jeśli komponenty nie są wdrożone.
5. Porównaj koszt upgrade’u planu bazowego z kosztem samego dodatku Agent 365, uwzględniając wariant E7.

Warto też wiedzieć, że część funkcji Agent 365 działa bez dodatkowej licencji, w ramach posiadanych subskrypcji Microsoft 365. Bezpłatnie dostaniesz tożsamość agenta i jego widoczność w rejestrze, podstawowe informacje o użyciu, akcje administracyjne oraz logi audytu. Płatne są dopiero zaawansowana analityka, polityki governance, zarządzanie postawą bezpieczeństwa, wykrywanie zagrożeń i kontrola dostępu agentów do narzędzi. Microsoft udostępnia też trial na 25 stanowisk przez 30 dni.